Нүд...

сонин санагдаад... нэг хуудасны талыг буулгаж үзэв.

　　向田邦子　『父の詫び状』　1981
　　Мүкоода Күнико "Аавын уучлал гуйх ил захидал" эссэйн түүврвээс　

Хааяа амьтны хүрээлэн орж амьтдын нүд харж байгаад ирдэг.
Арслангийн нүд хүн сайтай хүний нүд шиг. Барын нүд хүйтэн бөгөөд муу санаа өвөрлөгч мэт.

Баавгай том биетэй атлаа дотогш орсон жижиг нүдтэй болоод тэр үү, санаатай, зальхай харагдана. Хулсан баавгайн нүдний эргэн тойрны тэр хөөрхөн хар будгийг нь арилгачихвал мөсөн туйлын жирийн цагаан баавгайнаас онцын ялгаагүй болчихно.

Тэмээ зальтай нүдтэй. Заан яагаад ч юм энэтхэгийн ерөнхий сайд Гандитай адил ухаалаг, бодлогошронгуй боловч болгоомжтой байхгүй бол болохгүй өвгөн шиг нүдтэй.
Анаашны нүд шилжилтийн насны ичингүйрэх охин мэт. Үхэр энэ ертөнцийн үнэн мөнийг танилаа гэх шиг, сонин ангижирсан өнгийн нүдээр орчныг харан амаа хөдөлгөж байсан.

Харин морь эр хүнтэй адил жаахан гунигтай нүдтэй байсан. Уралдааны талбайг тойрч давхихаас цаашгүй морьд, түрүүлэх морьдын таамаг нь оноогүй цаасаа урж хаях эрчүүд, хэн мэдлээ, яг адилхан нүдтэй байж магад.

Windmills of your mind

Саяхан ажлаар Ленинград явсан чинь... санаа сэтгэл сарны цаана орчих шиг болов. Цагаан шөнөөр хос залуус, үе тэнгийн найзууд, гадна дотны оюутнууд Нева мөрөн, усан оргилуур, гудамж талбайг өгсөн уруудан зугаалж буйг харах үнэн гоё... Цаас бичиг, торисэцү танилцуулга зэрэгт нам дарагдаж найгаж унатлаа гүрийсэн ч санаа бодол өөрийн эрхгүй ажил оффис биш арай ондоо юм руу шургана.

Зөөлөн бороо шиврээд л, болиод л... улиангарын хөвөн энд тэнд хөвж хийсээд л... Толгойд "Тополиный пух, жара июнь~ ♪♪ бөөн дуу бөөгнөрөлдөн орж ирээд л. Хамгийн гоё нь "Windmills of your mind". Ийм гоё үгтэй дуу ховор болжээ. Олигтой ганц мөрөө олон удаа давтдаг сүүлийн үеийн дуунуудтай зүйрлэшгүй.

　　　When you knew that it was over
　　　Were you suddenly aware
　　　That the autumn leaves were turning
　　　To the color of her hair

Буцах үед Шереметьевод зэргэлдээ гэйтийн нэг нислэг Улаанбаатар, нөгөө нь Токио. Ядаж байхад цаг нь хүртэл адил, оройны найм ноль ноль. Монгол явж буй хажуу цуваагийханд атаархсан гэж жигтэйхэн, аймаар тааралдуулдж байгаам даа бурхаан. Саранд зочилсон сэтгэл саатаж тэндээ үлдэхээр шийдсэн бололтой. Аль эсвэл борооны улирлын бор саарал өдрүүд өнгөрөхийг хүлээж байгаа юмуу, бүү мэд... ёстой windmills of my mind-д юул болоод байнааа...

　

　Windmills of Your Mind, 1968

　music: Michel Legrand
　lyrics: Alan Bergman and Marilyn Bergman
　
　

　　　Round, like a circle in a spiral
　　　Like a wheel within a wheel
　　　Never ending or beginning,
　　　On an ever spinning wheel
　　　Like a snowball down a mountain
　　　Or a carnival balloon
　　　Like a carousel that's turning
　　　Running rings around the moon
　　　　　　Like a clock whose hands are sweeping
　　　　　　Past the minutes on it's face
　　　　　　And the world is like an apple
　　　　　　Whirling silently in space
　　　　　　Like the circles that you find
　　　　　　In the windmills of your mind
　
　　　Like a tunnel that you follow
　　　To a tunnel of it's own
　　　Down a hollow to a cavern
　　　Where the sun has never shone
　　　Like a door that keeps revolving
　　　In a half forgotten dream
　　　Or the ripples from a pebble
　　　Someone tosses in a stream.
　　　　　　　　
　　　Keys that jingle in your pocket
　　　Words that jangle your head
　　　Why did summer go so quickly
　　　Was it something that you said
　　　Lovers walking along the shore,
　　　Leave their footprints in the sand
　　　Was the sound of distant drumming
　　　Just the fingers of your hand
　　　
　　　Pictures hanging in a hallway
　　　And a fragment of this song
　　　Half remembered names and faces　
　　　But to whom do they belong
　　　When you knew that it was over
　　　Were you suddenly aware
　　　That the autumn leaves were turning
　　　To the color of her hair
　　　　　　Like a circle in a spiral
　　　　　　Like a wheel within a wheel
　　　　　　Never ending or beginning,
　　　　　　On an ever spinning wheel
　　　　　　As the images unwind
　　　　　　Like the circle that you find
　　　　　　In the windmills of your mind