2017/04/30

Ведь дело к маю...




Не заметила, как прошли зима и весна. Как там сказал поэт – мы живем под собою не чуя страны? Я кажется последний год провела не чуя ничего: ни под собою, ни над собою, ни вообще вокруг. Оглянулась, опомнилась – вот те на, осень ушла, зима прошла, сакура уже отцвела и скоро на носу Золотая неделя.

Очень хочется свалить все с больной головы на здоровую и сказать: "Это, вообще-то не я. Это, знаете ли, жизнь меня завертела, закружила, а попутно замотала, заплутала и как следует запутала ... ну и вот, до сих пор стараюсь выпутаться". Но к сожалению, не получится – прекрасно понимаю, что сама должна крутить и вертеть своей жизнью. А если опустила поводья, позволив лошади брести куда угодно, то не надо пенять на нее, что вдруг очутилась не там, где хотелось бы.

Ну да ладно, что прошло то прошло – как с белых яблонь дым, как сказал другой поэт. Надеюсь оглянуться, отряхнуться и хорошенько оглядеться во время недельного отпуска. Авось, лето у меня будет нормальное, а не сумашедше-занято-заваленно-загруженное работой и всем чем только можно.

  - Все это надо перешить, - 
  сказал портной, - ведь дело к маю. 
  -Все это надо пережить- 
  сказала я, - я понимаю. 

  Белла Ахмадулина

2017/04/23

Хавар


Урин цаг, урьхан хавар :)



2017/02/21

Хэрэв өвлийн шөнөөр аянчин




Номын дэлгүүр орж гялс товлосон номоо аваад гаръя гэтэл... нэг мэдсэн бүхэл бүтэн хоёр цагийг тэнд өнгөрөөчихсөн байх юм. Хоёр цаг бүү хэл хорин минут ч саатах санаа байгаагүй юм уг нь... Юу болоод өнгөрснийг Италийн нэрт зохиолч Итало Кальвиногийн “Хэрэв өвлийн шөнөөр аянчин” номын эхэн хэсгээс уншина уу? Энд тэнд отож байгаад, нуугдаж байгаад, гэнэдүүлж байгаад, секси харагдаж гэнэтийн сонирхол төрүүлж байгаад авахуулчих санаатай тоо тоймгүй олон номын атакийг хариулж хараахан сураагүй л байна...

Итало Кальвино: "Хэрэв өвлийн шөнөөр аянчин" романы эхэн хэсгээс
Орчуулга: Сүрэн (итали хэлнээс)

...Чи сониноос хэдэн жил шинэ ном бичээгүй Итало Кальвиногийн “Хэрэв өвлийн шөнөөр аянчин” роман хэвлэгдсэнийг мэдээд номын дэлгүүр орж худалдаж авав. Зөв хө.

Дэлгүүрийн цонхноо хэрэгтэй номынхоо хавтсыг шуудхан олж харав. Чи хараагаа даган дэлгүүрт орж Хэзээ Ч Уншиж Байгаагүй Номуудын нягт хаалтын хажуугаар өнгөрөв. Тэд чамайг айлган сүрдүүлье гэмээн тавиур, лангуунаас дүнсийн харцгаана. Гэхдээ чи тэдний сүрдүүлгэд автаж болохгүй. Учир нь номын өргөн чөлөөнөө Уншихгүй Байсан Ч Болох Ном, Уншихаас Бусад Зорилгоор Хэвлэгдсэн Ном, Бичигдэхээсээ Өмнө Уншигдсан Номын Бүлэгт Харъяалагддаг Учир Эхний Хуудсыг Эргүүлэхээсээ Өмнө Уншчихсан Номууд хэдэн бээр талбай эзэлдгийг чи хэдийнээ мэднэ. Ийнхүү хаалт хамгаалалтын гаднах бүсийг амжилттай давах боловч Олон Амьдралтай Бол Дуртайяа Унших Боловч Даанч Харамсалтай Нь Амьдралын Чинь Хоног Тоо Тоотой Номуудын явган цэрэг чам руу дайрна. Огцом маневр хийж тэднийг тойрч гараад чи,

Унших Бодолтой Ч Өөр Ном Түрүүлж Унших Ёстой Ном,
Худалдаж Авахаа Үнэ Нь Бууртал Хойшлуулж Болох Хэт Үнэтэй Ном,
Мөн Адил Шалтгаанаар Халаасны Хэвлэлт Гарахыг Хүлээж Болох Ном,
Хэн Нэгнээс Зээлж Болох Ном,
Хүн Болгон Уншсан Учир Өөрийгөө Ч Уншсанд Тооцож Болох Номын эгнээнүүдийн яг гол дунд ороод явчихна. Тэдний дайралтын хариулсаар,

Аль Эртнээс Уншихыг Төлөвлөж Байсан Номууд,
Олж Чадахгүй Хэдэн Жил Хайж Байсан Номууд,
Одоо Хийж Буй Ажилтай Холбоотой Номууд,
Хэрэг Болсон Үед Гар Доор Байвал Зүгээр Номууд,
Магадгүй Зун Хүртэл Уншихаа Хойшлуулж Болох Номууд,
Номынхоо Тавиур Дээр Бусад Номтой Зэрэгцүүлж Тавимаар Номууд,
Зөвтгөх Шалтгаангүй Боловч Гэнэтийн Хүчтэй Сонирхол Төрүүлэх Номууд бүгсэн хэрэм цайзын цамхгийн доор очно.

Одоо чи тэр олон байлдагчдын хүчийг цөөрүүлж чадлаа. Тэдний тоо хэдий их хэвээр ч гэлээ ямар чиг л байсан тоологдохоор болжээ. Гэвч Аль Дээр Уншсан Боловч Дахиж Унших Цаг Нь Ирсэн Номууд, Удаан Хугацаанд Уншсан Дүр Эсгэж Байсан Бөгөөд Үнэхээр Унших Цаг нь Болсон Номууд отож байгаад үе үе дайрч энэхүү түр намжсан байдлыг эвдэнэ.

Чи огцом зигзаг хийж тэр олон цохилт, дайралтаас бултах боловч Сэдэв Эсвэл Зохиолч Нь Сонирхол Татах Шинэ Номын цайз мөргөөд зогсчихно. Гэвч энэ цайзын хамгаалагчдыг Шинэ Бус (чиний хувьд эсвэл ерөнхийд нь) Зохиолчийн Эсвэл Сэдвийн Тухай Шинэ Ном, Огт Мэдэхгүй (ямар ч байсан чиний хувьд) Зохиолчийн Эсвэл Сэдвийн Тухай Шинэ Ном гэсэн хоёр бүлэгт хуваасны дараа шинэ хийгээд шинэ бусыг хүсэмжлэх хэрэгцээндээ үндэслэн (шинийг шинэ бусаас хайж, шинэ бусыг шинээс хайна) өөрт хэр хэрэгтэйг тодорхойлсноор эгнээнд нь нүх гаргаж болно.

Өөрөөр хэлбэл дэлгүүрийн лангуу, тавиур дээр байгаа номнуудыг хальт хараад чи шинээр хэвлэгдсэн “Хэрэв өвлийн шөнөөр аянчин” номоос нэгийг аваад эзэн нь болох бүрэн эрхээ тогтоохоор касс дээр очлоо...

2017/02/18

Итали 2016: Альберобелло & хилэнц


 

2016/11/23

It's been a month since I got back from my Italy trip, and I miss it soooo much. Now, even what happened in Alberobello seems good. And what happened is this:

........................

So here I am in this cute little trullo in a cute-little-fairytale-like Alberobello. The day was good, the weather was good and the supper was good. Actually, the supper was finger-licking delicious and very late. But anyway, finally I am in my trullo room – happy, tired and about to go to bed. The perfect moment to find a scorpion on my pillow! I have no idea about scorpions’ growth stages, but this one seems to be a baby or a toddler, because first of all, it’s very silly - otherwise why would it get on my pillow?! Secondly, it’s about half of my little finger, and thirdly, it’s more transparent than white - I can see what’s inside. Up till that moment I thought scorpions were black, but somehow in a flash of a second, I realized that scorpions are white when they are little... or maybe panic made me remember a long-forgotten biology lesson that I didn’t pay much attention to back in school.

Anyway, here is a scorpion, and here is me panicking. It’s around midnight and I can’t call reception because there is no phone in my authentic trullo. I can’t go to reception because they told me they close at 9pm. And I can’t call for help other members of my group, because I don’t know where their trulli are – we were placed in different trulli all over the historic centre.

So I just stand there staring at my pillow, when suddenly I notice that the silly-baby-scorpion is not moving. So I get this hope that it’s dead! Which is quickly replaced by fear – why would a scorpion get on my pillow and die? What’s wrong with this pillow?! So I try to figure out which is better or worse – to have a dead scorpion on a deadly pillow, or to have a safe-secure pillow with a live scorpion on it. I know, this does not make much sense... and now I know how panic makes me think.

........................

Well, to cut a long story short, I used my older sister’s method of getting rid of unwelcome creatures: I put a glass on the scorpion, slid a notebook with a hard cover under it, and then quickly got outside. The hardest part was not to scream and drop the glass right there and then, when the scorpion started running inside the glass in panic (and now I know how scorpions act in panic).

Did you know that scorpions are very fast? When I released it, it was gone the second it fell on the ground! I even looked around trying to trace it, but nope... Under the yellow light of an old street lamp, it was all so surreal...


2016/11/07

Вернулась из моей первой поездки в страну олив и пасты. За восемь дней объехала тринадцать городов Южной Италии. Расспросив про мое путешествие, учитель итальянского воскликнул: “Мамма мия! Это же камикадзе–тур ! Я все понимаю, мы в Токио живем, но зачем же и в Италии так?!” В чем-то он прав...

А больше всего мне понравился маленький белый Локоротондо. Хочу туда снова, и не на три-четыре дня, а на три-четыре месяца. Потому что тихо, сонно, по-старчески умиротворенно и по-детски улыбчиво... Все таки понимаю, как я изменилась или устала что-ли от работы... Но лет десять назад меня никакими коврижками не заманили бы в сельскую тьмутаракань вроде Локоротондо... А теперь очень даже хочется куда-нибудь, где тихо, спокойно, чисто и изредка слышен колокол церкви или храма.

А ночью, в сказочном, милом Альберобелло обнаружила на подушке маленького скорпиона. Не осведомлена о быстроте роста скорпионов, но, наверное, он был младенцем, так как был глупым (иначе, зачем ко мне на подушку?), был величиной с полпальца, и был белым, вернее прозрачным – были видны внутренности. Запаниковала, но никого позвать не могу – телефона то нет, я же в аутентичной трулло... С аутентичным-же, надо думать, скорпиончиком.

Ресепшн давно закрыт, других из нашей группы расселили в труллы по всему историческому центру. Вариант стучания в двери с мольбой о помощи мозг отмел, и потому пришлось обратиться к старому доброму методу выпроваживания неугодных насекомых с помощью стакана и плотной тетради. А скорпионы, оказываются, очень быстро двигаются. Казалось, только упал на землю, а уже и нет его... В отблеске света старого фонаря все это было немного сюр... На следующее утро рассказала о ночном приключении, и у меня тут же потребовали фото на айфоне. Не, ну надо же, а у меня даже и мысли, даже наносекундной мысли...